Hüzün ve Umut

Bir anne düşünün, genç bir anne… Katil İsrail Ordusu tarafından evi başına yıkılmış.

Peygamber katili bir anlayış tarafından ailesinin tam 13 ferdi bir anda katledilmiş ve kendisi de yıkıntılar arasında kalmış, can vermiş.

Fakat yürekleri parçalayan başka bir şey vardı dün ajanslara yansıyan resimlerinde. İğrenç, ibret verici, yakıcı, diriltici, vurucu bir resim…

…

Henüz 10 günlük yavrusu ile beraber şehit düşmüştü o genç anne. Hem de henüz doyamadığı yavrusuna sarılarak, onunla beraber…

Resme bir bakın… Eğer yüreğiniz elveriyorsa bir daha bakın. Genç bir anne ve onun kollarında ki henüz 10 günlük yavrusu…

Anne yıkıntıların arasında kalmış ama kolu bırakmamış yavrusunu, sarılmış sarılmış sarılmış… Acaba o anne evi başına yıkılırken, katil bir ordunun füzeleri başına inerken ne düşünüyordu?

Kavramış anne; bombalara, katillere, stratejik ortaklıklara, lak lak edebiyatlarına, sözde Müslüman devletlerin ve halkların sessizliğine karşı masum yavrusunu…

…

Kollarında can vermiş kendisi ile beraber yavrusu.

Yani kaybetmiş anne, yenilmiş bir daha… Son 1 ay içerisinde kendisi gibi kaybeden 1000 can gibi Wehbeh ailesinin annesi de kaybetmiş.

Ya da kaybeden bizler miyiz?

Kim kaybetmiş sahi?

…

Bu vesile ile bir anda 13 fertlerini kaybeden Wehbeh ailesine ve onların henüz 10 günlükken şehadete kavuşan yavruları Waad’ın ruhuna birer Fatiha gönderelim.

Bir umut olalım onlar için, bir dua…

Bir dua yollayalım katledilen kardeşlerimize, çocuklara, gençlere, yaşlılara…

Bir sevgi cümlesi kuralım, bir slogan atalım, bir damla gözyaşı dökelim.

Çünkü o mazlum kardeşlerimizin para kadar, silah kadar, uluslararası destek kadar DUA’ya, UMUD’a, SLOGAN’A ve SEVGİ’ye de ihtiyaçları var.

Bir umut, bir dua ve mektup lütfen…

…

Hayatımız, ölümümüzü ve ibadetlerimiz Âlemlerin yaratıcısı için değil de kimin içindir?

Vesselam