Hüzün ve Umut

Irak!... Filistin!... Çeçenistan!... Afganistan!...

Acının sıradan bir olay olarak kabul edildiği coğrafyalarda bu acıdan en fazla Anneler nasiplerini alıyor...

Anneler üzülüyor, anneler acı ile birlikte yaşamaya mecbur bırakılıyor...

Çocuklarının yere düşerek ayağını burkmasına hüzünlenen anneler;  acının kol gezdiği coğrafyalarda aynı bedenlerin cansız bir şekilde yere düşmesine dayanmak zorunda kalıyor...

Savaş en çok onlardan fedakarlık istiyor....

Savaş sürüyor ve onlar kaybediyor...

...

Anneler  bütün savaşlardan yenik ayrılıyor...

Bütün savaşlar anneler için mağlubiyeti işaret ediyor sadece...

Her kurşun cephede ki genç ile beraber annelerine de saplanıyor aynı anda...

Her yaralı asker sayısı kadar da yaralı anne var...

....

Kaybetmenin acısı yüzlerine yansır annelerin.

Çeçen bir annenin yüzünde görebilirsiniz acıyı...

Iraklı bir annenin yüreğinde ki isyankar acıyı yüzünden okuyabilirsiniz...

Hüznü ve çaresizliği okuyabilirsiniz Filistinli bir annenin yüzünden...

Muhammed Durra'nın annaesine sorabilirsiniz acıyı....

Anlatır size acının en uç noktalarını Filistinli Seniha...

Çocuklar ölüyor, anneler kaybediyor....

Savaş sürüyor, anneler kaybediyor...